Systemy telefonii komórkowej pierwszej generacji

Do nawiązywania połączeń za pomocą telefonów komórkowych, nie wystarczy posiadanie nawet najnowocześniejszego aparatu telefonicznego. Niezbędny jest także dostęp do sieci komórkowej. Istotny jest także stopień nowoczesności takiej sieci, zwłaszcza jeśli chodzi o nawiązywanie połączeń internetowych. Warto spojrzeć więc pokrótce na historię sieci komórkowych. Systemy telefonii komórkowej pierwszej generacji pojawiły się po raz pierwszy w latach osiemdziesiątych XX wieku. Wykorzystywały one w transmisjach sygnału technologię analogową. Opracowano kilka, nie powiązanych ze sobą wzajemnie, systemów analogowych. Największą rolę odegrały dwa spośród nich, przy czym jeden wykorzystywany był przede wszystkim w krajach skandynawskich, wschodniej Europie i Rosji, natomiast drugi opracowany i stosowany był w Stanach Zjednoczonych. Sieć skandynawska, także z racji bliskości geograficznej, stała się inspiracją dla sieci polskiej. Sieć ta miała w 1985 r. już 110 tys. użytkowników, tym samym będąc w tamtym czasie największą siecią komórkową na świecie. Rozwiązania z sieci skandynawskiej były też popularne i stosowane w wielu innych krajach, przykładowo w krajach Europy Środkowej oraz Wschodniej, Holandii, Szwajcarii, a także w Rosji i kilku krajach Bliskiego Wschodu. Równolegle funkcjonował także amerykański system analogowej telefonii komórkowej, który różnił się od systemu europejskiego nieco inną częstotliwością pasma sygnału.

Znalazłeś się tutaj dzięki współpracy z poniższym serwisem:

Both comments and pings are currently closed.