Budowa systemu analogowego telefonii komórkowej

Budowa systemu telefonii komórkowej nie zmieniła się znacząco od czasu wdrożenia systemów analogowych, aż do nowoczesnej współczesnej telefonii czwartej generacji, choć oczywiście z czasem wprowadzano coraz nowocześniejsze rozwiązania techniczne. System analogowy składał się z trzech zasadniczych elementów. Pierwszym była centrala systemu radiokomunikacyjnego, odpowiedzialna za sterowanie siecią i komunikację z publiczną siecią telefoniczną. Dalej istniała również stacja bazowa, która zajmowała się komunikacją ze stacjami ruchomymi poprzez interfejs radiowy. Oczywiście konieczna była również stacja ruchoma, czyli zwykły aparat komórkowy, jako urządzenie abonenckie. Pierwotnie nawiązywano łączność na paśmie o częstotliwości 450 MHz, ale szybko okazało się, że pasmo to posiada bardzo małą przepustowość. Konieczne było więc wprowadzenie wersji unowocześnionej, która pracowała na częstotliwości dwukrotnie większej, jak również znacznie pojemniejszej. System analogowy, pomimo mało nowoczesnych rozwiązań, oferował jednak podstawowe usługi, stosowane do dzisiaj, jak choćby połączenia głosowe, pocztę głosową, wiadomości SMS, prezentację numeru dzwoniącego. Możliwe było także przesyłanie danych oraz faksów, choć odbywało się z prędkością ślimaczą, uwzględniając dzisiejsze standardy. Warto tu też wspomnieć mniej popularne dziś usługi, takie jak realizacja połączeń priorytetowych oraz zarządzanie przekazywaniem połączeń.

Znalazłeś się tutaj dzięki współpracy z poniższym serwisem:

Both comments and pings are currently closed.