Wydawałoby się, że gotowanie makaronu al dente to sprawa prosta. W praktyce okazuje się (wystarczy przejść się po restauracjach) nie zawsze się to udaje. Tak czy owak: makaron to makaron i nie ma co kombinować. A jednak…

Jakiś czas temu na gazetowym forum Kuchnia pojawił się wpis, który proponuje alternatywną metodę gotowania makaronu. Polega ona w skrócie na tym, że po włożeniu makaronu do wrzątku, czekamy aż woda zawrze ponownie, a potem… garnek nakrywamy i  wyłączamy palnik. Czekamy tyle, ile podano na opakowaniu (możemy kilka razy zamieszać, ale pewnie nie za często, by woda nie wystygła). Makaron jest ugotowany.

Przyznam, że byłem mocno sceptyczny, ale dziś sprawdziłem (efekt, czyli carbonarę widać na obrazku u góry) i okazuje się, że to działa. Oszczędność gazu lub prądu pewnie niewielka, ale zawsze to coś. Spróbujcie i podzielcie się wrażeniami!

po przerwie wracam do przepisów tygodnia wyszperanych w sieci. tym razem też nieco ułomne podsumowanie: z powodu awarii programu, zostaną uwzględnione jedyne przepisy, które pojawiły się do piątku. te z soboty (bo niedziela liczy się już do kolejnego tygodnia) będą uwzględnione za tydzień. jeśli jeden z twoich przepisów wybrano przepisem tygodnia, możesz w notce blogowej z tym przepisem zamieścić banerek foodelkowych przepisów tygodnia. tutaj znajdziesz odpowiedni kod.

jaki był to tydzień? pączkowo-faworkowy. przekornie więc nie uwzględniłem w podsumowaniu żadnych przepisów na pączki. co nie znaczy, że nie znajdzie się w nim sporo (nawet więcej niż zwykle) słodkości. pojawiło się też sporo przepisów na makarony, a także kilka rozgrzewających, zimowych potraw.

zacznijmy od przystawek i zup. na początek proponuję japoński przepis na sardynki w imbirze. świeże sardynki nie są łatwe do kupienia, ale jeśli je znajdziecie, to już wiecie, co z nimi można zrobić. dwa przepisy na bataty (zwane też yamami czy po prostu słodkimi ziemniakami): bataty jako dodatek do kurczaka z kiszonymi cytrynami, bataty z kolendrowym pesto oraz najprostsze frytki z batatów. bataty można już dość często kupić w hipermarketach, są dużo droższe od ziemniaków, ale to miła odmiana. i jeszcze dwie rozgrzewające zupy: zupa krem z soczewicy oraz marokańska zupa z ciecierzycy. w sam raz na lutowe mrozy.

kuchnia śródziemnomorska zdominowała ten tydzień. chyba tęsknimy za wiosną! kuchnia śródziemnomorska kojarzy się z lekkimi daniami, ale ma też swój bardziej sycącą odmianę. należą do niej fettuccine z boczkiem, grzybami i niebieskim serem, marokańska (wyjątkowo popularne są ostatnio dania z maghrebu) kefta tadżine czy też północnowłoskie żeberka wieprzowe na polencie. sycącym daniem jest też z pewnością ragu z białym winem i suszonymi grzybami. a coś lżejszego? proponuję makaron z bakłażanem lub prościutkie, wykwintne risotto cytrynowe. w poprzednich tygodniach było dużo tart i pizz, teraz pojawia się wiele przepisów na makarony… teraz pojawiło się połączenie jedynych i drugich: tarta z ricottą i makaronem.

na deser: niepączkowe desery. pozostając w kręgu kuchni włoskiej: co powiecie na panforte di siena? albo semifredo z czekoladą i brownies (tu już odchodzimy trochę od włoskiej ortodoksji). a to jeszcze nie wszystko, co mam do zaproponowania na deser. ciasto czekoladowe z migdałami i jabłkami, ciasto czekoladowe z kawą… a jeśli ktoś nie lubi czekolady (jest ktoś taki?) to może mrożony tort bezowo-cytrynowy? albo saksońskie ciasto maślane (osobiście uwielbiam smak i zapach masła w ciastach)? i na koniec, dla koneserów: keks kokosowy z… kolendrą. to był naprawdę słodki tydzień, nawet bez pączków i faworków!

przepisy tygodnia, edycja trzecia, bezkrewetkowa, jak obiecałem tydzień temu. czyli najciekawsze, najsmaczniejsze i najładniejsze przepisy znalezione na blogach i forach kulinarnach. tak, najładniejsze także. udane zdjęcia to połowa drogi do przepisów tygodnia: nie jestem w stanie przyrządzić nawet części zebranych tu potraw, muszę ufać temu, co widzę na zdjęciach.

zaczniemy od śniadania. mamy coś wyjątkowo pysznego: podajemy granolę klonową z orzechami pekan. można z mlekiem, choć ja chyba bym nie wytrzymał i zjadł bez mleka. nie jest to zapewne śniadanko ekonomiczne (zarówno syrop klonowy, jak i orzechy pekan są dość drogie), ale wydaje mi się odrobinę smaczniejsze od owsianki. taką większą odrobinę.

na obiad przenieśmy się do włoch. solidne danie główne: ossobucco, opisane w dwóch wpisach (pierwszy i drugi) na blogu pornokaszanka. autor sugeruje podawanie z risotto milanese, ale risi e bisi też będzie pasować. inne risotto, z gruszką, serem kozim i imbirem chyba bardziej zasługuje na podanie jako oddzielne danie. do tego sałata, grissini rubata… ok. mamy też prostsze propozycję na obiad. pozostając w kręgu kuchni włoskiej: tagliatelle z pesto pietruszkowo-orzechowym (wkradły się krewetki, trudno, możecie zrobić z kurczakiem). za mało pracochłonne? to przygotujcie tagliatelle samodzielnie. lub oriecchiette.

i na uroczystą kolację: klasyczne bliny z kawiorem. a skoro jesteśmy przy kawiorze, to polecam zapoznanie się z przepisem na udaną randkę. przez żołądek do serca, przez kuchnię do sypialni… tanio nie jest, ale to przecież randka! możecie też zabłysnąć restauracyjnym sznytem i podać cielęcinę z szynką serrano…

widać wyraźnie, że w trzecim tygodniu ostatecznie pozbyliśmy się poświątecznego przejedzenia i przesłodzenia. stąd też multum propozycji deserowych. zacznę jednak od wypieku wytrawnego, a właściwie pikantnego. palmiery z tahiną i ostrą papryką, dla mnie zaskakujące połączenie. a teraz już ciasta. z licznych mufinkowych propozycji (prawdziwe muffinowe bombardowanie przeżywamy w ten weekend, odłamki będę zbierać przez kolejne 7 dni) jedna: muffiny z granatami i migdałami. galletes sucrees: arabskie ciasteczka z mąki razowej i bakalii, to kolejna propozycja. bardziej tradycyjne serowe pączki. meksykańskie racuszki z cynamonem (piękne zdjęcie możecie podziwiać obok). jest z czego wybierać.

ps. jeśli to właśnie ty jesteś autorem/autorką jednego z publikowanych tu przepisów, wstaw nasz banerek do notki z tym przepisem. to bardzo proste. dzięki!

pewnie, że chciałbym mieć w domu maszynkę do makaronu. gigantyczny wok. garnek do gotowania ryżu na sushi. zestaw do fondue. i do raclette. i jeszcze 100 innych, wyspecjalizowanych urządzeń kuchennych służących do przygotowywania tylko jednej potrawy.

niestety, powierzchnia kuchni jest ograniczona i wybierając trzeba stawiać na uniwersalność. dlatego maszynki do makaronu nie mam i mieć raczej nie będę. ale miejsce w kuchni to tylko jedno ograniczenie. przed robieniem domowego makaronu powstrzymuje mnie także jakieś podskórne przekonanie, że nie każdy powinien wszystko gotować samodzielnie. może robienie domowego makaronu powinniśmy zostawić włochom?

tak czy inaczej zawsze można spróbować wybrać taki rodzaj makaronu, przy którym żadna maszynka nie jest potrzebna. tylko zastanawiam się, czy uda mi się choć w części dorównać tej starszej pani?

obejrzyjcie filmik, bo jest naprawdę uroczy, poczytajcie o historii orecchiette na wikipedii… a jeśli przyjdzie wam ochota na domowy włoski makaron, bez pomocy urządzeń mechanicznych, spróbujcie sami. tu znajdziecie przepis. miłej zabawy!