Na życzenie Krokodyl dziś będzie o smakach dzieciństwa po włosku czyli o La nonna La cucina La vita autorstwa Larissy Bertonasco. Od razu trzeba przyznać, że czyta się tą książkę z prawdziwą przyjemnością, bowiem La nonna… przede wszystkim jest kulinarną podróżą do szczęśliwych lat dzieciństwa, które Larissie kojarzą się z wakacjami u włoskiej babci Marii, mieszającej w niewielkiej miejscowości Finale Ligure. Nie trzeba być Proustem, by wiedzieć jak niesamowitą moc ma jedzenie jeśli chodzi o przywoływanie wspomnień. I książka Larissy Bertonasco jest właśnie owym wspomnieniom podporządkowana. Autorka przywołuje obrazy i smaki z przeszłości, a także opowieści Nonny – i w krótkich,  intymnych opowieściach wprowadza nas w życie swojej rodziny, historię Finale i jego mieszkańców i, oczywiście, tradycje kulinarne Ligurii. Po każdej opowieści podaje kilka przypisów, które z wcześniej opisanymi wspomnieniami się wiążą.

A przepisy są po prostu cudownie proste. Biedne jedzenie prostych ludzi, ale co z tego, że biedne skoro takie pyszne. Potrawą typową, wręcz narodową jest pesto. Najprostsze pesto “ze składników, które u nas rosną i które wcześniej nic nie kosztowały”, czyli bazylii, orzeszków piniowych i oliwy. Najważniejszą zasadą jest użycie produktów najwyższej jakości, a najlepiej z własnego ogródka.  Czytając przepisy znów ma się wrażenie pewnej nieoficjalności i swobody. W niewielu książkach przecież przy podawaniu składników używa się takich określeń, jak “trochę”, “sporo” czy “garść”. I może gdzie indziej byłoby to denerwujące, ale La nonnie to pasuje.

Strona graficzna tej książki to osobna sprawa. Zamiast zdjęć proponowanych dań, odnajdziemy tam ciekawe rysunki (również autorstwa Larissy Bertonasco), przedstawiające osoby i potrawy opisywane w tekście i nie tylko. Nie znam się za bardzo na ilustratorstwie, więc pozwolę sobię po prostu pokazać wam kilka obrazków. Mam nadzieję, że się wam spodobają i sięgniecie po tą arcyciekawą książkę przy okazji.

La nonna La cucina La Vita

Larissa Bertonasco

Wydawnictwo Propaganda, 2007

PS. Jeśli kogoś zainteresowały prezentowane ilustracje, powinien dowiedzić stronę autorki, gdzie można obejrzeć ich znacznie więcej.